NYC 714

gusto ko lang i-immortalize ang plate number nung up-sm jeep na nasakyan ko kanina nung galing akong treehouse. wala kasi akong barya at na-shock si manong sa inabot ko. tapos binalik n'ya sa'kin ung pera at sinabing next time na lang. grabe the best si manong! hehe.

baka kasi makalimutan ko 'yung plate number nya. para makabayad naman ako pagsakay ulit.

Diary of a Bum Weekend

long weekend... whoop-de-doo!!

at siyempre, ano pa ang magandang gawin kapag ganitong mga panahon?

magpaka-bum! yipee!!

ito na ang breakdown ng mga pangyayari from friday hanggang ngayong umaga:

FRIDAY
7 am class, nagkwentuhan lang kami ni ais. pe, wala kaming partner ni sandra (2nd yr. hrim shiftee) at nagdaldalan lang kami habang tinuturuan si mark (kikay guy) at tinitignan ang kanyang contact prints (na-tibo ako sa creative shot). puntang sc for lunch... at naghintay forever kay ces habang ako'y naliligiran ng coupledom. haha.

balik che para makipag-meet for feasib, ended up consulting for thesis. nag-photo op sa kotse, soundtrip, at naghintay. sumama manundo bago umuwi... at na-bully na mag-cameo sa lib. haha. happiness nga raw.

hindi pa masyadong bum. pero nakatulog ako ng di ko namamalayan. paggising ko wala na 'yung dinner ko, at patay na lahat ng ilaw pati tv. hehe. bait talaga ni jeni!

SATURDAY
late (as always) sa STS. sagad ko na absences kaya di na ko pwede ma-late for the rest of the sem. wala pa si abe, kasabay ko sanang pumunta ng function ng class ni chef gene. nakipagpalitan ng corny superhero jokes kina jaimee at aids. inaabangan ko nalang ilabas 'yung attendance sheets for second period ng mga 10:30. but because si madcao ito, alas-dose na niya pinakalat ang attendance sheets. wah. hindi na ako nakaabot sa function. there goes my P 50 full course lunch.

head over to the tambayan. daming tao. nag-aya sina wean na manood ng game nina aissa sa pe. basketball. punta ng gym. pinanood si ais ma-foul out, magpalit ng jersey at makakuha pa ng 2 fouls ulit. haha. nanalo naman sila. nakita ang coach na kamukha ni jo aniban. na-disturb sa mga splitting actions ng pep squad na nag-rerehearse. dumating si jo at dumiretso na ng katipunan for lunch.

lunch at shakey's. nag-antay forever kay mau. bumalik ng starbucks. pinilit si mau na mag-drews hanggang sa maiyak-iyak na siya. weird, first time na narinig ko siyang mag-turn down ng session. tuloy pa rin kami: wean, ais, and me. alis kasi si wean ng sunday for bohol. nag-orgy kami twice sagot ni aissa dahil nga nanalo sila. medyo tumatama na kay wean kasi laugh trip siya the whole time. kumakanta kami ng spoof ng "the day you said goodnight" habang ang buong bar ay feel na feel ang kadramahan nito. heehee.

habol kina rye. birthday niya kasi. hard naman dito... i was reunited with empy. haha. dito ko lang ata naranasan na ang tagay ay kasing taas ng chaser... at mas mataas pa minsan! tinamaan kasi halo na ang drinks ko that night. punong-puno ang digicam ko ng pics na kinuha nina ces at kristan (?) ng mga lasing. hehe.

SUNDAY

sleepover kina ces!! hehehe. kung hindi ko pa nakita si teddy, sisigaw na ako kasi may naniniko sa akin sa kama. forgot to turn off my usual alarm so nagising ako ng 4 am. went back to sleep, woke up mga 8:30? can't really remember. hindi na wasted, yipee. breakfast at recount ng mga pangyayari the night before. laugh trip. chinika ako ng tatay ni ces. close na kami. took a picture of my feet na suot ang slippers ni ces. ang lapad nung slippers tsaka ang haba para sa akin. natisod ako. hahaha. pumunta kina aimee para manggulo at makitingin ng pictures. bumalik kina ces, nanood ng tv, kinilig, nagutom, kumain, nanood ng cooking show. ginutom. nag-photo op ulit. nag-siesta. kinilig ulit. nag-merienda. nangulit. natawa sa mga pictures...

at finally, uuwi na ako. naligo na at last at ako'y squeaky clean na. natulog ako mga 2 am na... tulog lang kasi ng tulog kina ces. hahaha. di tuloy ako inaantok.

MONDAY
ngayon na ito ah. hmm... hindi na masyadong bum kasi madami na ulit inaayos. he 101, feasib, thesis, may meeting mamaya, sulat sa blog. hay. balik na naman sa normal na buhay.

at diyan nagtatapos ang diary ng bum weekend. wah. nagugutom na ako.

The STS Adventures!!

napaabsent ako ng di oras sa first half ng sts class ko kanina dahil sa isang ikot driver na hayok sa pasahero at walang konsiderasyon sa mga sakay na niyang fifty million years nang inaamag sa kakatanga. pagpasok ko ng cs audi ay natawa pa ang mga groupmates kong natira that day- si aids, jaimee, aib, gene, at coach dahil ako nga pinaka-late. mga ilang minutes na rin akong nakaupo nang tanungin ako ni jaimee:

"sino ba ang may dala ng powerpoint natin? si armi o si franz?"

omaigad. dun ko lang naalala na may exam nga pala si leader franz (sabay nauulinig ko pa ang sabi niya last meeting na "kayo na ang bahala sa report") at wala kaming nasabihang iba na magburn ng copy ng presentations dahil si franz ang laging nagdadala noon.

but i'm sure dala ni armi 'yun since siya ang in charge sa presentation this week. no need to worry.

dito na pinaalala ni aids na may exam din si armi that morning... at ilang reporters nalang kami na.

panic mode na ang buong group at dito namin napagdesisyunan ni jaimee na pumuntang lib at i-DL ang mga files from the e-group.

no prob until...

J: okay na. tara balik na tayo.
R: okay. *lakad* ang aga-aga napa-marathon nila tayo
J: *tigil lakad* shet... wala nga pala tayong masasakyan!!!
R: oo nga.
J: toki nalang tayo, kahit part of the way
R: ha?! jaimee, pareho lang naman ng route palabas ng cs ang ikot at toki eh.
J: ayy oo nga pala. sorry.

*toot toot*

msg: aids mlapit na tau. sna bumabalik nkau

J: oh shit *takbo*
R: no way. *takbo*
J: nababanyo pa ako
R: ngayon lang ako natuwa na makita ang cs
*hingal* *hingal*

nakarating kami ng cs ng matiwasay, with around five to ten minutes to spare bago kami magreport. and then sinabi ni MADCAO (read: madame caoili, hehe) na ibang group ang magrereport at idedevote ang natitirang oras sa kanila.

J & R: *mulat mata* @$&amp;amp;>:}!#_+&*<"?! NO WAY.

effort 'yun ha! at sa wakas, napapayag namin si ma'am na isingit kami.

pero wala rin masyadong use 'yung powerpoint dahil hindi kami nabigyan ng chance mag-set up at ang tagal mag-open ng files. nanghinayang tuloy si armi sa word art niya. hehe.

wala lang. kwento ko lang. bow.

Tigbak. Yebah.

Sleepless in Road 20

grabe na ang pagiging zombie for the past 48 hours... or 72 na nga ba? siet. tapos hindi pa ako makatulog ngayon dahil tirik na tirik ang araw at feeling ko isang pitsel na ng kape ang naiinom ko... wala nang saysay ang pag-aattempt kong umidlip.

nag-umpisa lang naman kasi ito sa isang usual na cramming session... na inabot na ng alas tres ng umaga dahil sa gurami, gilagid sa gilagid movie titles, editing, dl, at pictures ng cartoon characters (ehehe). isang oras lang halos ang tulog ko kasi may pasok pa ako ng alas siete ng umaga. wala naman akong napala sa pagpasok ko dun kasi laughtrip 'yung buong table namin. adik. hehe.

tapos marathon na-- from proposal presentation, editing, printing, at pag-pass ng reports. haggard. buti na lang at may incentive na gimik after. kaya lang kailangan kong mag-sorry kina ais at jo kasi hindi na kami nakasunod sa drews.... kahit na gusto ko ulit makita ang yummy bartender (ayon nga kay xen), wala na, isang orgy nalang ang kakayanin ng pera ko, at nang karamihan sa aming sasama sana.

at ang sumunod na pangyayari? ako, si rhyan, jeff, xenia, mitch, alma, at yakie ay umuwi sa aming bahay, dala-dala ang beer at extra joss, chichirya, at yelo upang magsession.

and for the very low price of P 500, nakapag-orgy kaming lahat ng ilang beses!

todo kulit ni mitch, parang wala nang happiness bukas. at si rhyan ay ginagawa ang best para maging isang miss minchin na tanggero. steady lang kami nina mayor at baka mabangenge kami ng di oras... pangit naman 'yun. at si yakie... well si yakie ay hilong hilo ng gabing iyon. at iniwan pa nya ang cellphone namin sa labas ng bahay. adik. hehe.

4 am na kami nagligpit (nagulat kami ni alma dahil akala namin magkakape lang sila pero natulog na ang mga bata) at sina rhyan at jeff ay natulog sa papag sa labas ng bahay (with the sound effects na parang god daw at nagpapakilala daw sa kanila ang ilaw).

wala pang dalawang oras ang tulog ko nang yugyugin ako ni yakie.

uwi na raw sila.

umaga na palang tunay.

laugh trip ulit. umuwi na si jeff. tas breakfast. tas umuwi na sila.

bumalik ako sa kwarto ko, nahiga, at pumikit. pero tirik na ang araw talaga. at may meeting daw mamaya. kaya huwag nalang.

isusulat ko na lang ang kabangagan ko.

Thesis It!!

Ang Semender Na Di Malilimutan

Who Stole the Cookie from the Cookie Jar?!

lumabas ako kagabi kasama ang mga kaibigan ko from high school-- jopet, sheena, welmer, patti, pea, jonas, jeff, mark, at romeo. nanlibre kasi si jopet, may trabaho na kasi siya. nag-inuman kami, nagkwentuhan, nag-asaran, at nalasing (well, at least ako, si sheena, si weng, at si patti yata medyo makulit na. hehe). masaya naman, kasi over a year ko na yata hindi nakikita sina jonas at jeff... at lagi naman makulit pag magkakasama 'yung usual drinking club ng batch namin. ehehe. after nung inuman na naglabasan ng kaunti 'yung ibang kalokohan namin.

nagkape kami siyempre, pantanggal ng amats. pagdating namin sa "kapihan," sabi ni romeo magpapark lang daw siya... after a few minutes, hindi pa rin bumabalik si romeo. siet. iniwan na kami ng aming "ride." nasa kanya pa lahat ng gamit ni jonas so medyo bad trip. hehe. at siya lang ang siguradong sober sa amin dahil batang bottomless 'yan... BOTTOMLESS ICED TEA! hehe.

tapos umorder kami nina shing at mark. habang umoorder, nagkukulitan pa kami... at maya-maya ay may napagbalingan kami ng ibang klaseng atensyon.

sa counter, may glass jars. sa loob ng glass jars naroon ang chocolate biscotti... tinatawag ang pangalan namin....

naka-jacket pa naman kaming tatlo! hahaha... at siyempre since tipsy na, medyo may topak na kaming tatlo.

sa madaling sabi, naharbat namin ang biscocho. tama ba spelling nyan? at kumpleto na ang gabi ng high school tripping namin. (aside from deliberately kaming nakatulog ni shing para hindi magbayad sa cab... hehe. peace!)

hindi po kami klepto... nagkataon lang na hindi kami napapansin... at may impluwensya na kami ng isang kabayong nakangiti. hahaha!

tumatanda man kami... hindi na yata kami babalik sa tamang katinuan. wahahaha!

Ang Mga Pangyayari sa 138... Bow.

exam sa 138 kanina... and as always, late na naman ako. halos 7:30 na yata ako dumating. todong cramming na kasi ang ginagawa ko dahil gabing-gabi na ako nag-aral... at nababagabag pa ako sa bawat pagyanig ng aking cell-epono. hehe. (si ces kasi! hahaha)

ayun. late nga. tapos pagpasok na pagpasok ko, nag-aabot na si ma'am guevs ng test papers. siet. sakto sa timing.

tapos tumayo ang isang personang itago natin sa alyas na ces at nag-abot ng kapirangot na papel sa akin.

"oye may gift ako sa'yo!!!!"

SINO BA NAMAN ANG HINDI MA-TETEMPT NA BUKSAN IYON?!

nangiti tuloy ako...

at buong exam, akala yata ng prof kodigo ang inabot n'yang iyon. hehehe.

bow.

"Happiness"

naabutan ko si alma kahapon sa tambayan na hindi masyado happiness ang mood. hindi na pala siya nakapasok sa class nila kasi ni-lock ng prof 'yung pinto. kaya naman pala wala nang isisimangot pa 'yung mukha ni mayor. nasabi niya na wala pang nagaganap sa buhay n'ya 'nung araw na iyon... nag-attempt pa akong sumagot na puro "happiness" nga ang buhay namin ngayon... at sinagot n'ya ako ng ganito:

"iyon na nga eh. kung wala tayong happiness wala nang nangyayari sa buhay ko."

natigilan ako sandali. napaisip ako dun sa sinabi ni alma eh. oo nga, parang wala na kaming ginawa nitong mga nakaraang linggo kundi lumabas, magpakalango, magkulitan. mas naubos pa yata ang pera ko sa mga lakad namin kaysa sa projects at readings na hanggang ngayon ay hindi ko pa rin sinisilip kay ate sa 2nd floor (at naalala ko ang overdue kong isang buwan.... waaaahh!!!).

parang hindi madami 'yung mga kailangan naming gawin. parang walang feasib at thesis na kailangang problemahin. nakakagulat lang. naalala ko rin 'yung isang usapan namin ni ces nung nanggaling kami ng film center after manood ng guess who.

ibang-iba na kasi ngayon kung ikukumpara mo noong series o catering. noon alam kong pagod na ako, bangag na, pero hindi naman ako tumitigil. parang energizer bunny, we keep on going, and going, and going...

pero ngayon, konting pagod lang, suko na ako. hindi pa nga 'to kasing todo nung sa series or catering eh. ang sabi nga namin, baka nga tumatanda na kami and we've lost the touch for cramming. not enough vitamins na. oh no. masama na ito.

kaya nga siguro "happiness" itong mga huling araw na ito. alam namin kailangan na naming magtino. kaya lang kasi, napapagod din pala kami. kailangan din pala naming magkulitan paminsan-minsan, labas sa feasib at thesis. magpaka-bum. magpacute. malasing hanggang sa maiyak. kumanta hanggang sa sumpain kami ng mga kapitbahay. magkwentuhan. matahimik sa kabangagan.

tapos na ang happiness. back to work na 'toh. good luck sa exam sa 138. hehe.

Technologically Tragic

imagine this:

4 pm pa lang tapos ko na lahat ng dapat tapusin para sa feasib report tomorrow morning. 9 pm tapos ko na 'yung gimmick na sinasabi ni joboss para astig sana 'yung presentation.

12:30 am na natatanga na naman ang burner ko!!!

sabi sa pop-up, 2 minutes na lang tapos na... eh p*@#^&! 15 minutes na hindi na gumalaw pa 'yung bar chorva nya... aiup talaga. tas nung na-click ko, not responding na! grrr talaga... imbes na wala na akong kangarag-ngarag dahil minsan sa buhay ko ay sinipag ako, ang teknolohiya naman ang magpapabagsak sa akin! IBALIK NA NGA LANG ANG MANILA PAPER AT PENTEL PEN!!! at least doon wala na akong sablay.

ang malabo lang talaga dito, nung isang linggo nakapag-burn pa ako ng kanta para sa kaibigan ko. hindi naman siya tinopak. napagtanto ko na kung kailan ko siya talagang kailangan... saka naman siya nasisira... nananadya na yata ito ah... parang lalake. hahahaha!!

hay... todo na nga siguro desperasyon ko dahil itinatawa ko na lang ito. sana naman maayos ko ang lahat at makatulog na naman ako.

Still Drunk

it's two o' clock in the morning and i just got home. this is the first time that i will be trying to write an entry while i'm drunk. you would just have to imagine how much time it took for me to type up that last sentence since you won't be able to see me squinting at the screen right now... trying to keep my eyes open enough for me to see the words i put out onto the screen. also, deleting every other letter since i push an excessive amount of keys at my current state.

i missed hanging out with my boys. there were only four of us there when i left a few minutes earlier- john, pea, jopet, and i. i didn't get roaring drunk but it was enough for me to feel a numbness in my legs. good thing my mom did not open the door for me... i wouldn't have heard the last of it since this would be the first time she'd catch me like this.

there's really no reason for writing this entry... i'm just trying to figure out how i sound like when i've had a few shots under my belt... so far, so good. no bitter references to a certain ex nor unnecessary rants towards non-existing characters....

pucha nahihirapan na ako!!!!!!!!! matutulog na ako... siet.

Magpapaalam na Sa'yo Ang Aking Kwarto*

madaling araw na, kakauwi pa lang natin, at kasalukuyan mong pinanonood ang ginagawa kong pagbukas sa aking kwarto. tinanggal mo ang sapatos mo, itinabi, at sinundan mo ko papasok.

natawa ka pa nga ng kaunti... tumambad kasi sa'yo ang sabog na estado ng kwarto ko.
pinagalitan mo pa ako dahil sa tanda kong ito, hindi pa rin ako marunong magligpit. iniwan muna kita saglit habang inaayos ko naman ang ipinunta mo roon.

nang tatawagin na kita, natigilan ako. nakatayo ka pa rin malapit sa kama ko, kahit na inayos ko na ang isang bahagi ng kama para makaupo ka. hinihimas mo ang laruan na nasa ulunan, nakilala mo pala. lumingon ka at nakita mo akong nakatingin sa'yo. nakangiti mong sinabi,

"tagal ko na palang hindi pumupunta dito, ano? naaalala ko tuloy 'yung dati 'pag dito lang tayo nakatambay..."

iniisip mo pala iyon. naupo ka sa kama, kinuha ang isang unan, at niyakap ito. kahit pala palitan ko ng pillowcase iyon, alam mo pa rin. siguro halata na laspag na siya dahil lagi ko siyang niyayakap, kaya mo siguro nakilala.

tumabi ako sa'yo at nahiga tayo. napaisip din tuloy ako. paano nga ba tayo noon? ano nga ba ginagawa natin dito? naaalala ko na... pero parang iba na sa pagkakaalala ko noon.

ilang araw ang lumipas, ginugulo pa rin ako ng mga tanong. at sa paggising ko isang araw, nalaman ko ang sagot.

hindi ko na maalala 'yung nararamdaman ko noon kapag kasama kita.

matapos ang mahabang panahon, nakalimot na nga ako.

hindi ko lang inaasahan na malungkot din pala ang mag-move on.

* si ces kasi, nag-quote ng "kwarto..." hehe.

Good Things Happen When You Cut H.E.

monday night, late na akong nakauwi from a catering gig- nalipasan na ng gutom, sumasakit ang paa, at bangag to the max. pag-uwi ko ay kailangan ko pang ayusin ang dumpsite na aking kwarto dahil kung hindi ay mahihiga ako sa tambak na damit, libro, gamit, at kung anu-ano pa sa aking kama.

tapos papasok pa ng 10 am the next morning. PE pa. i enjoy the class pero wala ako sa kundisyon para mag-pick up ng dance steps, lalo na 'yung may pa-hop hop pa! imagine nalang 'yung hitsura nun... mukha siguro akong adik. ang laki ko pa, sumasabit pa ung heels ko sa cracks sa tiles ng vanguard, at masakit pa likod ko (nirarayuma na rin ba ako tulad ni binay?!)

after that, naglunch ako sa tambayan... tapos sinabi sakin ni mayor na pinanood nilang mag-taekwondo moves si korean champ... and that i missed half of my life. shucks talaga... consuelo de bobo man lang for a crappy morning... and an afternoon that's stinking up pretty quickly.

pagkatapos nun, lumabas ng class si girlfriend at may ipinamalita. haha. nadismaya naman ako. ewan ko kung bakit. kaadikan na rin siguro ng araw na 'yun kaya ganun. nag-aya tuloy ng session sina aissa pero naalala ko, mga boys din nag-aya ng session nung monday.

at dahil na-sad nga ako, madali akong na-BI na mag-cut ng HE!! hahahaha.
quiet lang sa unang location, hanggang mag-lunch. tapos nagpaikot-ikot na kami...
ayan.

kulitan na ulit...
tapos biglang....
ngyahahahahahaha!!!

malalaglag na yata ako sa escalator sa ginagawa sakin ni ces.

tuloy-tuloy pa mag-babble. natotorete na yata lahat ng tao sa mall sa pagsasalita nya. naalog na rin ang utak ko sa kakaalog nya.

biglang hindi na namin kinailangan ng kape dahil sa sobrang energy.

haha. nakakatawa lang.

rollercoaster of emotions the whole day.

wala siyang kwenta. alam ko. hehe.

Wala Lang

that's the title of the book i was browsing through earlier. i was wandering aimlessly around the mall, whiling away my 3-hour wait. after eating lunch by my lonesome (pathetic), i marched on to the bookstore to hide from the rest of coupledom, save myself from further humiliation, and to check out the new chick lit selections that i will not be able to buy for myself... well at least for the next four months while we're doing our feasib. nothing really grabbed my attention there so i went to the rack behind it, the one that housed local books (bob ong, jessica zafra to f. sionil jose). and this is where i found... wala lang.

it was a lot like bob ong's "abnkkbsnplako" but it wasn't really a laugh-a-minute. there were parts that cracked me up, and then there were entries that were very sentimental. parang blog.

then i read the blurb at the back of the book, the entries were from an online journal the writer (bud thomas) kept before. i enjoyed reading it so much because he was just reminiscing his life as a child, as a student, as a young adult. some of his stories made me think of my own stories, my friends' stories. like the tricks they played on the teachers. the way they defied authority, how he coped with school. how friendships formed. how he went into the adult world. it was fun reading it because someone my age could relate to it. well... he is a lot older now, but what he had there was pretty much universal. hindi po ako pro book critic pero nagustuhan ko siya...

and i found this quote that he excerpted from somewhere else, it captured the essence of blogging... and my other favorite thing to do... dwelling on nothingness (hehe):

"if you can't impress them with ability, dazzle them with bullshit!"

hahahaha!!

it's not a thick book so it's not tiring to read, large fonts din. just as big as the jessica zafra books, a bit thinner maybe, but when i looked at the tag, my jaw dropped.

360 pesos!!!!

that's the same as some of the imported chick books!!!

(now you know what to get me.... heehee c",)

aiun lang... my sister jeni practically has me in a strangle hold... she'll be blaming me for the break up of her "thang" for the rest of my life if i don't get off the net now.

Birthday Hula

Your Birthdate: January 11

Your birth on the 11th day of the month makes you something of a dreamer and an idealist. You work well with people because you know how to use persuasion rather than force. There is a strong spiritual side to your nature, and you may have intuitive qualities inherent in your make up, too. You are very aware and sensitive, though often temperamental. Although you have a good mind and you are very analytical, you may not be comfortable in the business world. You are definitely creative and this influence tends to make you more of a dreamer than a doer.

What Does Your Birth Date Mean?

Relapse

isang text lang kanina, napangiti na ako. kainis. kung kailan naman nawawala ka na sa sistema ko saka ka nagbabalik. kadiri na nga raw kasi humahangos pa ako para lang makita ka. waaah. nakakabaliw ka. kung anu-ano ang napapagawa mo sa akin. napapaasa ako na may mga magandang bagay pang nag-aantay para sa atin. aiup.

di mo lang alam sayang ang pamasahe.

and for your information, ikaw ang dahilan kung bakit amoy araw ang buhok ko. adik!

'Di Na Ko Sinisipon

sinisipon ako kapag summer. every summer. regular na kagaguhan ng katawan ko 'to. feeling ko talaga nun ang pathetic kong tignan. tirik na tirik ang araw, sobrang init, usung-uso ang mga malalamig na pagkain at inumin, maya't maya may mag-aayang mag-swimming, pero lahat ng 'yan hindi puwede. sa loob ng bag ko tuwing papasok ako ay dalawang packs ng kleenex, isang banig ng no-drowse decolgen, isang boteng tubig na maligamgam (yuck), at plastic bags na panlalagyan ng "deposits" kapag wala akong makitang basurahan.

hindi tama ang magkaroon ng ganung sakit sa ganung panahon. fluke lang s'ya talaga ng sistema ko. ginugulo lang n'ya ang buhay ko, pinahihirapan akong pumasok sa class, mag-recite at sumagot ng exam na nakayuko (at jusko baka tumulo sa blue book ang uhog ko), pero hindi ko siya maalis. palagi siyang dumadating. kahit anong gawin kong pag-iingat para makaiwas. natutunan ko na rin siyang tanggapin sa buhay ko.

pero ngayon... second week na ng may pero wala pa ring sipon na dumadating. hindi ko na nararamdaman na magkakasakit ako. matatapos na ang summer at ang nag-iisang regular na nangyayari sa buhay ko (aside sa... ehem) ay hindi man lang nagparamdam. samantalang nung nakaraang taon, para kong gripo. nung pumasok pa kami sa chapel noon, imbes na magdasal ako, hindi ko maidahop ang palad ko dahil hawak-hawak ko ang isang pirasong tissue.

nakalagpas na yata ako sa phase na ito. hindi pala ito kasing-regular ng iniisip ko. katulad ng ibang mga bagay, kalaunan ay makakamtan ko rin ang pagbabago... o sa pagkakataong ito... ang kalayaan.

friday the thirteenth pala ngayon. ingat kayo ha.

Ako ang BANAL NA PUWET

I am 57% Asshole/Bitch.

I am abrasive, some people really hate me, but there may be a group of other tight knit assholes and bitches that I can hang out with and get me. Everybody else? Fuck ‘em.

Take the
Asshole/Bitch Test
@ FualiDotCom

hehehe! natawa ako sa term.... ASSHOLY!!!!! hahahaha!!!! isa akong BANAL NA PUWET!!!!hindi ba dapat assholey? asshole like? wala akong maisulat na matino ngayon eh... ayan na lang. tarantado daw ako. hehehe.

Anong Sabi Mo?!

naranasan mo na ba 'yung pakiramdam na parang may narinig ka pero wala namang indikasyon na sinabi sa'yo iyon? 'yung alam mong may sinabi nga siya pero hindi mo naman sigurado kung tama ang rinig mo. hindi naman kasi biglang tumitigil 'yung pag-uusap niyo. parang imahinasyon mo lang. sobrang hina kasi. baka nga dighay lang 'yun.

ang masama pa, hindi mo maitanong. hindi mo maipaulit. baka kasi sabihin niya feeling ka. kasi 'yung akala mong narinig mo, mga salitang magpapasaya sa'yo... mga salitang matagal mo nang inaasam na sabihin niya.