Tawa Hanggang Umaga

bumabalik na naman ang pagiging nocturnal ko. di ako nakatulog hanggang mga alas-singko na siguro. madaling araw na pero gising pa rin ako, nakaharap sa PC. wala naman akong ka-ym. sumasagot ng survey para di mabagot sa kawalan. ang tanging kasama kong gising ay ang kapatid ko, wala rin naman siyang natutulong sa insomnia ko kasi sinusulit nila ng boyfriend niya ang unlimited.

naisipan ko tuloy na maglinis ng mga inbox ko. nang matapos ko na ang paglilinis ng e-mail ko (na wala rin naman kwenta, kasi super laki ng space sa gmail), naisip kong linisin din 'yung sa friendster ko. nakita ko ang message ni jonas sa akin noon pa, nakalagay 'yung link ng site nya. at doon na nag-umpisa ang laughtrip ko.

nakalagay kasi sa site niya 'yung mga corny jokes namin nung high school. madami na nga ata dun 'yung di ko na maalala 'yung sagot. at dahil madaling araw na, wala pa akong tulog, etc, etc, mabenta ang mga jokes na 'yun sa'kin. at pati na rin sa kapatid ko. may mga di pa nga kami ma-gets nung una eh.

share ko na rin 'yung iba (check n'yo 'yung link ni jonas sa sidebar kung gusto n'yo makita lahat).


Q: bakit si Jesus, laging maligaya?

A: kasi, He is the Masaya.


Q: bakit si Jesus hindi nauuhaw?

A: kasi, He is the King of the Juice

(sorry po. natawa talaga ko dito eh. )

Q: sinong hero ang sumasakay ng bus, jeep, mrt, tricycle, fx, etc?

A: edi si, pasaHERO


Q: anong pinag-aralan ni Tiger Woods nung college?

A: GOLF COURSE


A: gud murning, sir! tsik-in po kayu?

B: hindi, noy-pi.


Q: sa isang dyip, ilan ang driver?

A: anim


Q: there were 10 soldiers, 2 must die. how many were left?

A: nine


Q: saan kumakain ang mga bear?

A: sa BEAR-ger King!


Q: ang cat ay sa pusa, anong sagot?

A: kambing


Q: sinong artista ang maraming ngipin?

A: si ma-teeth de leon!


Q: sinong artista ang mas marami ang ngipin?

A: si edgar mor-teeth!


Q: sinong artista ang konti ang ngipin?

A: si paolo kon-teeth!


angkorni na noh? oh well, i guess you just had to be in that moment para maramdaman n'yo 'yung saya namin dahil sa corny jokes na 'yan.

*Happy Birthday, Marvi (corny joke queen) !!!*

Christmas Post

(try ko lang mag-umingles ulit. nakakalimutan ko na yata kung paano eh. hehe)

even when i was little, i wasn't really too crazy about christmas. as far as i know, i never had any traumatic experiences during christmas so the reason behind my lack of enthusiasm for the season is still undetermined. don't get me wrong, i'm no grinch. i just don't find it as exciting as new year maybe. or my birthday (which is coming up in a few weeks, might i just add).

so i didn't think this year would be any different. i'd probably sleep through Noche Buena, if not zone out in front of the TV and eat the meal there. gifts? there's not a lot of it, since my birthday is just a few weeks after christmas. i was set for a quiet weekend.

i didn't expect it to be filled with surprises.

we hung out friday afternoon. he told me he'd come by for dinner after work and that he would be a little late. i was panicking when i finished with my shower and saw the message. he's been waiting for almost an hour. they got off work early. i was happy, we got to hang out longer, a week is too long. hehe. mush.

saturday, my cousins came and it was a riot, as always. my mom got me a gift that i actually liked. hehe. joke lang, Ma. checked friendster and saw the pic and the caption. heehee. that made my night.

sunday afternoon, my dad came home from Malaysia. just for the week. i had a hunch that he was coming. as i'm writing this, i am actually in hiding from all the chaos that's happening outside my room. i might get in the middle of all the teasing again and i've run out of comebacks. hehe.

i've told someone last night that this year's christmas is probably one of the best christmases (?) i've had since birth. now you know it's true... so don't doubt the things i told you after that. hehe.

November 15, 2005

haha. late na kasi itong post na 'to. takte, naaliw kasi ko masyado eh, di ko tuloy naisip na pwede ko pala ilagay sa blog ko. hehe.

basta, masaya 'yang araw na iyan. di ko nga alam kung paano na lang nangyari 'yun... argh. basta. hirap naman maglagay ng kasiyahan dito ng hindi nagiging mushy. hahaha!

salamat kasi kasama kita. naks.

Time to Flush

tulungan nyo nga ako mag-decide...

mga ilang weeks din na walang nagaganap sa blog na ito... wala lang. hindi na kasi ako gabi-gabi nakakapag-net eh. tulad nga ng sabi sa dati kong post, mahirap magsulat pag masaya ka. di naman dahil sa wala ka ng angst na kailangang ilabas, kundi dahil na rin wala ka na ring panahong magpakabum sa harap ng PC dahil nga busy ka sa mga bagay na nagpapasaya sa iyo.

binasa ko lang ulit 'yung mga entries ko. parang ang layo na kasi nung mga pangyayaring nakalagay dun, 'yung mga emosyon na nagtulak sa akin para magrant ng ganun kahaba. wala na nga akong maalala sa iba doon, at wala na nga 'yung dahilan ng pagbuo ko (noong una) sa blog ko. may mga naisusulat pa naman ako, malamang dahil may buhay pa naman ako... pero 'yun na nga. minsan mas gusto ko nalang magkwento sa tunay na buhay kaysa magblog. hehe.

kaya lang naisip ko 'yung pagod ko sa pagbuo ng blog ko. minsan na niyang kinain ang malaking parte ng araw ko. dumami na rin ang nakilala ko dahil sa pagblog. naging diary ko na rin siya ng mga kalokohan ko at kung anu-ano pa. napalipat na ako ng site, nagbago ng lay-out, naglipat ng entries na noong una ay di ko pa alam na puwede palang palitan ang dates (at di ko na rin pinalitan sa katamaran), nag-link, nag-tag, blah, blah, blah. bottomline, madami na akong nagawa para lang dito.

ngayon, ito ang conflict ko: panahon na nga ba para tumigil? isara na itong blog na ito? huhu. ano sa tingin nyo?

Masaya Lang Ako Today

ayun. masaya lang ako today. hehehe.

hindi naman ako puwedeng tumambling dito... takot ko lang na mabali likod ko sa bigat ng katawan ko. ngyahahaha. kaya sa blog ko na lang!

hindi ko naisip na mag-eenjoy ako ng sobra, lalo pa't todo na 'yung kabog ko kagabi.

at maaga akong ginising ng isang nilalang dahil sa pangungulit.

at pinipigsawat pa ako (check mo si bob ong kung di mo alam yan).

at muntikan na akong ma-divert dahil sa nawawalang buckle.

at muntik na ako masukahan ng bata sa fx.

hehe. pero kebs naman 'yan eh. dahil natuwa talaga ako. oks na una ito. hehe. one for the books!

Weirdo kong Insomnia

hindi ako makatulog. sakit ko na ito eh. basta mahaba-haba ang bakasyon, gaya ngayong sembreak, para akong may insomnia. hindi ako makatulog sa gabi. makuha ko man ang tulog ko ng mga madaling araw, hindi naman ako makatulog hanggang tanghali. 6 am nagigising na ako. 8 am na at the latest. buti sana kung marami akong naa-accomplish in the wee hours of the morning, but no... isa lamang akong tuod sa harap ng pc, nagsusulat sa blog. hay.

paggising ko naman, parang pagod na pagod naman ako. kakain, maliligo, chichika ng konti sa mga tao sa bahay para naman sabihin nilang hindi ako anti-social. mapapagalitan pa ako ng nanay ko, kasi nga minsan na lang ako pumirmi sa bahay, nakakulong pa ako sa kwarto ko madalas (hehe. mahal ako ng nanay ko eh!). so by lunch time, inaantok na ako, babalik sa kwarto ko, at matutulog.

paggising ko, gabi na. dinner ulit. pero siyempre, kung hyper na ako ng mga ganitong oras, ang mga tao naman sa amin, hindi mo maistorbo. hehe. tv time na 'toh eh. edi siyempre, harap naman ako sa pc, o kaya naman magbabasa na lang. sa susunod na mapansin ko na ang oras, madaling araw na. wala na naman akong magawa. edi mapapaisip nalang ako, haharapin itong blog ko at magsusulat ng kung anu-anong pumasok sa isip ko.

so ano na ang napala ko sa litanya kong ito? wala naman. gusto ko lang i-justify ang pagiging bum ko. kung maayos ko lang talaga 'yang sleeping problem ko na 'yan, magiging productive siguro bakasyon ko (not to mention, makakasama ako sa mga lakad at hindi ito matutulugan!). waaah!! tatlong araw pa lang ito... dalawang linggo pa bago ako bumalik sa kabaliwan ng mundo. nababagot na ako!

Tsk... Friendster Let Me Down...

basically, isa ako sa iilang taong naaliw sa bagong features ng friendster. lalo na 'yung puwede mo nang ma-view kung sino ang tumitingin sa profile mo. c'mon! madami pa kasing hindi nakaka-discover nito, so malamang hindi nila alam na puwede kang mag-anonymous... at ang resulta? well, mabubuko ka lang naman ng taong nais mong ispottan! wahahahahahaha!!!!

evil... evil... evil...

at dahil natututo ako ng cyber espionage from my gurlfriend (ngehehehe) ginawan ko agad ng paraan para hindi ako ma-discover ng mga sangkatauhang iniispottan ko, at naging thankful dahil days before na-activate ang feature na ito, hindi ako nakakapag-open ng account ko. yebah!

at bilang lately na lang ulit ako nakakapag-net, ngayon ko lang ulit nakita ang mga bagong "fans" ko. so guess who i saw when i first opened my page a few days ago, nang nandito si gurlfriend ces...

ngyahahaha! hindi siya! mali ang iniisip nyo pero... uhmm... attached sa kanya. *wink* *wink*

natural, nag-gloat ako sandali, dahil hindi ko naman friend ang personang ito pero tinitignan niya pala ang profile ko. at never kong nakita ang sarili ko as a threat. so na-curious ako at nag-check ng profile nya, pero di ko puwedeng ma-view. siyet.

oh well, masaya pa rin ako dahil kailangan pa rin pala niya ako i-check paminsan-minsan... at ngayon ay alam ko nang ginagawa pala niya iyon! wahahahahaha!!

so kung down ako, as evil as it may sound, log in lang ako sa friendster para makita iyon at natutuwa na ako. hehe.

pero nang mag-log in ako kanina lang, nagulat ako. wala na ang "who's viewed me" portion ng friendster. tsk. tinanggal ng friendster ang natitirang kamalditahan ko. no no no. you let me down todo friendster. akala ko pa naman nagiging mas matapang na kayo.... (ngyahahaha! nagdrama ba?!)

bad friendster.

Huli Na 'To

kung ikaw nga ay nag-iisip, alam ko na ang iniisip mo. nope, hindi ito ang huli kong blog post. assuming ka naman kasi masyado. haha. ibang "huli" iyan. gusto mong malaman kung ano? wait ka lang diyan sandali at uumpisahan ko na...

ehem. ehem. game.

(obvious bang delaying tactics?! kasi naman medyo touchy pa ako tungkol dito)

nasabi ko na kasi ang mga dapat kong sabihin, tinapos na lahat ng dapat tapusin. iyon na siguro ang huling beses na magsasama kami ng ganoon. mukhang malabo na kasi na magkaroon pa ng pagkakataon na ibalik 'yung dati, madami na kasing komplikasyon. kahit pa gaano ka... uhmm... platonic (err.. for lack of a better term) iyong gusto naming mangyari, kailangang umiwas sa gulo eh.

hindi ko na sasabihin kung ano mga nangyari. gusto naming iwan na ito katulad ng kung paano namin siya inumpisahan, isang malaking sikreto. ibalato niyo na naman sa amin 'yung moment na 'yun. hehe.

malamang na-pick up mo na ang kalungkutan ko. at kung alam mo na talaga ang kwentong ito, alam ko na ang sasabihin mo. sa totoo lang, hindi ko inaasahang malulungkot ako ng sobra. matagal ko na kasing desisyon ito. hyped up na ako at sanay na ako sa ideyang wala nang balikan ito kapag nagawa ko na. pero nalungkot talaga ako. nasira ang aking "brave front." nanghinayang ako sa mga taon, sa mga pinagsamahan. alam ko namang tama ang ginagawa ko, at alam din niyang kailangan kong gawin iyon. siguro nagulat lang kami pareho. matagal kasi kaming hindi nagkita at ngayong magkaharap na kami, ayun.

parang ang sama ko tuloy. nung panahong iyon kasi, naramdaman ko na importante rin ako sa kanya. siya pa rin pala iyong taong kayang-kaya akong basahin. nakita ko kung paano niya pilit na inintindi ang mga sinabi ko. doon ko lang napatunayan, sa loob ng napakaraming taon, na nag-aalala pala talaga siya sa akin... na hindi rin pala niya gustong makita akong umiiyak. at nang sabihin niyang mahal niya ako, iyon na ang unang beses (in N years) na naniwala ako. nalungkot ako kasi parang ginagawa ko rin sa kanya iyong ginawa niya sa akin noon.

(alam ko, dapat naman talagang gawin ko iyon, pero nang mawala ang lahat ng nega sa dugo ko, na-realize ko ang evil ko)

nalungkot din ako kasi lahat ng ginawa niya nung nagkita kami, lahat ng sinabi niya, lahat ng pinadama niya sa akin, wala nang saysay. huli na talaga. hindi na ako babalik.



**
feel ko na ang pagalit ng friends... hehe. don't worry, ngayon lang ito. phase lang. kailangan ko lang ilabas 'yan and i'll be okay in.... uhmmm... pag na-publish ko na 'to! haha. congratulations to me dahil hindi ako nag-back out. yeeey!

More Than Just Coffee

astig ng concept board namin 'noh?
gawa ni kuya andrew ni jobongga.
edited sa taralets sa tulong nina
ate malou. dun na-test ang pagka-
techno-bobo ko dahil linux ang gamit
nila. hay. hehe.

Underground... And Under A Lot of Happiness

grabe. now i can feel the sem's finally coming to a close. tapos na ang pinakamalaking terminal project na ginawa namin sa buong tanambuhay namin bilang HRIM students sa peyups.... ang feasib.

at guess what?! ang concept namin... ang UNDERGROUND... 3rd place! at bakit tuwang-tuwa ako? kasi naman, hindi talaga namin siya inaasahan. alam ko, lahat naman kami, gold ang gustong makuha pero nabubuhay naman kami sa mundo na tinatawag naming "realidad" at alam naman namin ang mga efforts, financial or otherwise, na pinapakita ng mga iba naming kaklase... todo na 'yun eh. kaya ang makakuha lang ng medalya for an idea na nag-umpisa lang sa tambayan, 30 minutes bago kailangang mag-pass ng concept... (sabi nga ni jopet) you jollibeekiddiemeal!!

nakakaiyak pa nun, kasi malaki ang kasalanan ko sa groupmates ko... teehee. late na kasi akong dumating sa presentation... kumusta naman 'yung 9am ang exhibit, 10am na ako nag-materialize?! hindi ko po iyon sinasadya, hindi iyon katamaran. if anything, it was a failure of my cramming abilities... este... of my printers' cramming capabilities pala. dapat ata, ang printer ko, 'yung ginagamit na nina ate malou sa taralet's para sureball ang printing ko. sa kalagitnaan ng pag-iyak ko dahil sa hindi ko na alam ang gagawin, sa pagtawag nila joboss at mon na hindi ko rin masagot dahil umiiyak ako, at sa pag-iyak ng groupmates ko dahil akala nila hindi na ako aabot... ay ninanag ako ng nanay ko na mag-almusal dahil wala pa raw akong tulog at baka ako mabangenge. well mother knows best at sana nga ay pinakinggan ko siya...

dahil sa pag-click lang ni manong photographer sa flash ay nawala na ang lahat ng nilalaman ng utak ko para sa aking five-minute pitch. nagising niya ang ulirat kong nasa steady state of bangagness. cool, calm and collected 'yun tas sa isang iglap lang, pinakabog ako ni manong.

at makakalimutan ko ba sa feasib na ito si ma'am catral?! haay... nagpumilit na may exam daw kami sa he 101 that day... dapat namin siyang ihabla dahil sa ginawa niyang deception sa amin!! biruin mo, ethics prof at ganun ang ginawa niya?! na-torture ang utak namin doon. wala namang exam. napa-charades pa kami eh hindi na nga gumagana mga utak namin. edi nakarinig si ma'am ng mga sagot na window-pane lovers, acting na wala lang, pagsayaw ng "kapag tumibok ang puso," at nasilayan si george, our very loveable GMO. dahil sa kanila hindi ko rin napanood ang intermission... at naputikan ang stockings namin ni mary sa aming paglusong sa ulan (in our pumps!).

well, lahat naman ng iyan, wala na sa amin. iba naman kasi 'yung kasiyahan na naramdaman naming lahat nang banggitin ni ma'am roscom ang pangalan ng concept namin. actually, disbelief nga iyon eh. naroon na 'yung sa kalagitnaan ng aking antok, at dahil ako ay on the verge of passing out, pagscoot over ko kay lala (reboot queen) para tanungin kung sino ang nag-third, nalaglag ako sa upuan ko, in my corporate highness and all. flat on my butt, sa harap ng buong che lobby. wala pa sa feasib mates ang tumulong dahil sa pag-aakala nilang punchline 'yun... grabe namang farce ito! hindi ganoon ang humor ko 'noh... sakit kaya sa balakang 'nun?!

at masaya rin ako para sa dairy dose!! yeyyy!!! dahil sila rhyan at jac ang kasama ko nung mga panahong kinailangan ko ng happiness at kabayo. haha. nagkatotoo ang mga hinala at kuro-kuro nating lahat. apir! uhmm!

hmmm... grabe na 'yun. masaya rin ako kasi marami rin pala sa mga "oldies" judges ang naniniwala sa concept namin.... at pati si scone!!! not much bitterness now... heehee. si ma'am roscom din na parang chika lang ang buong exhibit dahil sa kakalogan nya. kaya nga siguro nag-enjoy din kami kahit ngarag na.

at si manong ebe the guard!!! ngyahahahaha. na kahit na late na late na ako, nakuha pa akong pangitiin dahil sa sobrang bilib sya sa akin... adik talaga 'yun... sana nga siya na lang nagbigay ng medals namin. ngyahahaha!!!

groupmates, families, friendships, kuya marlon (the surname-less), mong, at ang kama kong matagal-tagal na rin akong namimiss.... todo salamat.

napakahaba na nito. late na rin. haha. malamang wala nang magbabasa nito. pero masaya ako kaya walang kokontra. haha.

Kampai!

liquid happiness... haha.

Nang Mapag-Isip Ako ng Isang Notebook

mataray ba ako? talaga bang nakasimangot ako palagi noon? wala lang. bigla ko lang naalala. may nahalungkat kasi akong "love letter" ng kaklase ko nung high school sa likod ng notebook ko... sinulat namin noon, kapag nababagot na kami sa klase pero hindi naman pwedeng mag-usap.

nakalagay kasi doon na hindi niya ako gusto dati kasi mataray daw ako, basta, mahaba-haba pang litanya iyon pero 'yan na 'yung gist. may example pa siya na nung pinakilala daw siya sa akin, hindi ko raw siya kinausap o tinignan man lang. nagulat ako siyempre, kasi hindi ko naman maalala 'yun. tsaka lang daw nagbago 'yung opinyon niya sa akin nung magkasama na kami.

nalaman ko rin noon (sa pamamagitan naman ng kalasingan) na may mga panahong natatakot din ang nakaraan sa akin. hehe. hindi ko alam 'yun. kapag kasi hindi na raw ako umiimik, magtataray na raw ako sunod. hindi ko naman kayang magalit noon at alam niyang iyakin ako. nagulat talaga ako nang marinig ko rin 'yun. ewan ko na lang kung totoo.

tapos nasabihan na rin ako ng prof. sa totoong buhay lang, dalawang prof. napansin kasi nila na nakasimangot daw ako sa klase nila at tinatanong nila ako kung ano raw ang problema ko. ngek. bawal na bang magseryoso sa klase ngayon? nasermonan tuloy ako tungkol sa aging at wrinkles ng di oras.

may magagawa kaya ako para mawala 'yung "mataray image" ko raw?

hmmm...

ngayon, nakakagago na 'yung ngiti ko. baka naman may umangal pa. hahaha.

Rant sa Umaga

malapit na malapit na ang end ng sem na ito... pero parang wala pa akong nagagawang matino. para kasing mas naaalala ko pa 'yung mga paglabas-labas ko kaysa sa mga school work na natatapos ko. senioritis kaya? parang nung high school, nung 4th year na rin ako medyo nagpaka-slacker. huling hirit na naman kasi ito eh, enjoy na lang sana.

but no! hindi pwede ito. may thesis pa, may feasib, mga reports at exams na kailangan pang tapusin. ilang araw na lang natitira para maayos ko buhay ko (hehe) pero lutang pa rin. katulad ngayon, dapat nag-aaral ako for STS pero nagsusulat pa rin ako sa blog. adik. i need motivation!! huhuhu.

bad trip pa 'yung tagboard. pinapapalitan ni ces 'yung akin pero worse pa ang nangyari... ayaw mag-auto refresh. huhu. revert back to the usual blogger templates para maayos ko yan. hay. next time nalang. pipilitin ko nang mag-aral.

I Drink Therefore I Am

how bored can i get? haha. sa kalagitnaan ng paggawa ng write up (sorry ces, wala pa akong nagagawa), nakita ko ito... try mo rin, lalo na kung isa ka sa mga drinking buds. hehe.

How to make a rach

Ingredients: 1 part jealousy 5 parts crazyiness 3 parts empathy

Method: Layer ingredientes in a shot glass. Add a little cocktail umbrella and a dash of lovability

Username:

Personality cocktail
From Go-Quiz.com

Bakeeet?!

wala akong maisulat!! waah. parang writer's block. nakukulapulan na ang utak ko ng kabalbalan!!! hahaha.

bakit mas madali magsulat pag hindi ka naaaliw sa buhay mo?

NYC 714

gusto ko lang i-immortalize ang plate number nung up-sm jeep na nasakyan ko kanina nung galing akong treehouse. wala kasi akong barya at na-shock si manong sa inabot ko. tapos binalik n'ya sa'kin ung pera at sinabing next time na lang. grabe the best si manong! hehe.

baka kasi makalimutan ko 'yung plate number nya. para makabayad naman ako pagsakay ulit.

Diary of a Bum Weekend

long weekend... whoop-de-doo!!

at siyempre, ano pa ang magandang gawin kapag ganitong mga panahon?

magpaka-bum! yipee!!

ito na ang breakdown ng mga pangyayari from friday hanggang ngayong umaga:

FRIDAY
7 am class, nagkwentuhan lang kami ni ais. pe, wala kaming partner ni sandra (2nd yr. hrim shiftee) at nagdaldalan lang kami habang tinuturuan si mark (kikay guy) at tinitignan ang kanyang contact prints (na-tibo ako sa creative shot). puntang sc for lunch... at naghintay forever kay ces habang ako'y naliligiran ng coupledom. haha.

balik che para makipag-meet for feasib, ended up consulting for thesis. nag-photo op sa kotse, soundtrip, at naghintay. sumama manundo bago umuwi... at na-bully na mag-cameo sa lib. haha. happiness nga raw.

hindi pa masyadong bum. pero nakatulog ako ng di ko namamalayan. paggising ko wala na 'yung dinner ko, at patay na lahat ng ilaw pati tv. hehe. bait talaga ni jeni!

SATURDAY
late (as always) sa STS. sagad ko na absences kaya di na ko pwede ma-late for the rest of the sem. wala pa si abe, kasabay ko sanang pumunta ng function ng class ni chef gene. nakipagpalitan ng corny superhero jokes kina jaimee at aids. inaabangan ko nalang ilabas 'yung attendance sheets for second period ng mga 10:30. but because si madcao ito, alas-dose na niya pinakalat ang attendance sheets. wah. hindi na ako nakaabot sa function. there goes my P 50 full course lunch.

head over to the tambayan. daming tao. nag-aya sina wean na manood ng game nina aissa sa pe. basketball. punta ng gym. pinanood si ais ma-foul out, magpalit ng jersey at makakuha pa ng 2 fouls ulit. haha. nanalo naman sila. nakita ang coach na kamukha ni jo aniban. na-disturb sa mga splitting actions ng pep squad na nag-rerehearse. dumating si jo at dumiretso na ng katipunan for lunch.

lunch at shakey's. nag-antay forever kay mau. bumalik ng starbucks. pinilit si mau na mag-drews hanggang sa maiyak-iyak na siya. weird, first time na narinig ko siyang mag-turn down ng session. tuloy pa rin kami: wean, ais, and me. alis kasi si wean ng sunday for bohol. nag-orgy kami twice sagot ni aissa dahil nga nanalo sila. medyo tumatama na kay wean kasi laugh trip siya the whole time. kumakanta kami ng spoof ng "the day you said goodnight" habang ang buong bar ay feel na feel ang kadramahan nito. heehee.

habol kina rye. birthday niya kasi. hard naman dito... i was reunited with empy. haha. dito ko lang ata naranasan na ang tagay ay kasing taas ng chaser... at mas mataas pa minsan! tinamaan kasi halo na ang drinks ko that night. punong-puno ang digicam ko ng pics na kinuha nina ces at kristan (?) ng mga lasing. hehe.

SUNDAY

sleepover kina ces!! hehehe. kung hindi ko pa nakita si teddy, sisigaw na ako kasi may naniniko sa akin sa kama. forgot to turn off my usual alarm so nagising ako ng 4 am. went back to sleep, woke up mga 8:30? can't really remember. hindi na wasted, yipee. breakfast at recount ng mga pangyayari the night before. laugh trip. chinika ako ng tatay ni ces. close na kami. took a picture of my feet na suot ang slippers ni ces. ang lapad nung slippers tsaka ang haba para sa akin. natisod ako. hahaha. pumunta kina aimee para manggulo at makitingin ng pictures. bumalik kina ces, nanood ng tv, kinilig, nagutom, kumain, nanood ng cooking show. ginutom. nag-photo op ulit. nag-siesta. kinilig ulit. nag-merienda. nangulit. natawa sa mga pictures...

at finally, uuwi na ako. naligo na at last at ako'y squeaky clean na. natulog ako mga 2 am na... tulog lang kasi ng tulog kina ces. hahaha. di tuloy ako inaantok.

MONDAY
ngayon na ito ah. hmm... hindi na masyadong bum kasi madami na ulit inaayos. he 101, feasib, thesis, may meeting mamaya, sulat sa blog. hay. balik na naman sa normal na buhay.

at diyan nagtatapos ang diary ng bum weekend. wah. nagugutom na ako.

The STS Adventures!!

napaabsent ako ng di oras sa first half ng sts class ko kanina dahil sa isang ikot driver na hayok sa pasahero at walang konsiderasyon sa mga sakay na niyang fifty million years nang inaamag sa kakatanga. pagpasok ko ng cs audi ay natawa pa ang mga groupmates kong natira that day- si aids, jaimee, aib, gene, at coach dahil ako nga pinaka-late. mga ilang minutes na rin akong nakaupo nang tanungin ako ni jaimee:

"sino ba ang may dala ng powerpoint natin? si armi o si franz?"

omaigad. dun ko lang naalala na may exam nga pala si leader franz (sabay nauulinig ko pa ang sabi niya last meeting na "kayo na ang bahala sa report") at wala kaming nasabihang iba na magburn ng copy ng presentations dahil si franz ang laging nagdadala noon.

but i'm sure dala ni armi 'yun since siya ang in charge sa presentation this week. no need to worry.

dito na pinaalala ni aids na may exam din si armi that morning... at ilang reporters nalang kami na.

panic mode na ang buong group at dito namin napagdesisyunan ni jaimee na pumuntang lib at i-DL ang mga files from the e-group.

no prob until...

J: okay na. tara balik na tayo.
R: okay. *lakad* ang aga-aga napa-marathon nila tayo
J: *tigil lakad* shet... wala nga pala tayong masasakyan!!!
R: oo nga.
J: toki nalang tayo, kahit part of the way
R: ha?! jaimee, pareho lang naman ng route palabas ng cs ang ikot at toki eh.
J: ayy oo nga pala. sorry.

*toot toot*

msg: aids mlapit na tau. sna bumabalik nkau

J: oh shit *takbo*
R: no way. *takbo*
J: nababanyo pa ako
R: ngayon lang ako natuwa na makita ang cs
*hingal* *hingal*

nakarating kami ng cs ng matiwasay, with around five to ten minutes to spare bago kami magreport. and then sinabi ni MADCAO (read: madame caoili, hehe) na ibang group ang magrereport at idedevote ang natitirang oras sa kanila.

J & R: *mulat mata* @$&amp;amp;>:}!#_+&*<"?! NO WAY.

effort 'yun ha! at sa wakas, napapayag namin si ma'am na isingit kami.

pero wala rin masyadong use 'yung powerpoint dahil hindi kami nabigyan ng chance mag-set up at ang tagal mag-open ng files. nanghinayang tuloy si armi sa word art niya. hehe.

wala lang. kwento ko lang. bow.

Tigbak. Yebah.

Sleepless in Road 20

grabe na ang pagiging zombie for the past 48 hours... or 72 na nga ba? siet. tapos hindi pa ako makatulog ngayon dahil tirik na tirik ang araw at feeling ko isang pitsel na ng kape ang naiinom ko... wala nang saysay ang pag-aattempt kong umidlip.

nag-umpisa lang naman kasi ito sa isang usual na cramming session... na inabot na ng alas tres ng umaga dahil sa gurami, gilagid sa gilagid movie titles, editing, dl, at pictures ng cartoon characters (ehehe). isang oras lang halos ang tulog ko kasi may pasok pa ako ng alas siete ng umaga. wala naman akong napala sa pagpasok ko dun kasi laughtrip 'yung buong table namin. adik. hehe.

tapos marathon na-- from proposal presentation, editing, printing, at pag-pass ng reports. haggard. buti na lang at may incentive na gimik after. kaya lang kailangan kong mag-sorry kina ais at jo kasi hindi na kami nakasunod sa drews.... kahit na gusto ko ulit makita ang yummy bartender (ayon nga kay xen), wala na, isang orgy nalang ang kakayanin ng pera ko, at nang karamihan sa aming sasama sana.

at ang sumunod na pangyayari? ako, si rhyan, jeff, xenia, mitch, alma, at yakie ay umuwi sa aming bahay, dala-dala ang beer at extra joss, chichirya, at yelo upang magsession.

and for the very low price of P 500, nakapag-orgy kaming lahat ng ilang beses!

todo kulit ni mitch, parang wala nang happiness bukas. at si rhyan ay ginagawa ang best para maging isang miss minchin na tanggero. steady lang kami nina mayor at baka mabangenge kami ng di oras... pangit naman 'yun. at si yakie... well si yakie ay hilong hilo ng gabing iyon. at iniwan pa nya ang cellphone namin sa labas ng bahay. adik. hehe.

4 am na kami nagligpit (nagulat kami ni alma dahil akala namin magkakape lang sila pero natulog na ang mga bata) at sina rhyan at jeff ay natulog sa papag sa labas ng bahay (with the sound effects na parang god daw at nagpapakilala daw sa kanila ang ilaw).

wala pang dalawang oras ang tulog ko nang yugyugin ako ni yakie.

uwi na raw sila.

umaga na palang tunay.

laugh trip ulit. umuwi na si jeff. tas breakfast. tas umuwi na sila.

bumalik ako sa kwarto ko, nahiga, at pumikit. pero tirik na ang araw talaga. at may meeting daw mamaya. kaya huwag nalang.

isusulat ko na lang ang kabangagan ko.